چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت را ازت دزدید

وبجاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه

لبریز از کینه و نفرت شی حس کنی که هنوز هم دوسش داری.

چقدر سخته دلت بخواد که سرت و باز به دیواری تکیه بدی که زیر آوار غرورش همه وجودت له شده .

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی.

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هات و خیس کنه اما مجبور باشی

که بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری.

چقدر سخته که گل آرزوهات رو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی

و اون وقت زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک .

...