مزار من

و این جا منم؛

فرسنگ ها دور از تو.

نفس هایم به شماره می افتند، بیا خودت را برسان به من.

و این دم و بازدم های آخرم را بشمار...

و وقتی تمام شد، بر سر مزارم گریه کن.

قبرم همین جاست،

پوشیده شده در میان شن های ساحل،

و نزدیک به این دریای مواج.

روی آن امواج، لبخند سرد آخرم را،

با ضربات آرام و تند، حک کرده اند، و صدف های درشت و ریز...

بگذریم... تمام قصه همین است:

"تنها برای یک ثانیه، مرگ هم آغ و ش من بود