مبار ای برف
مبار ای برف!
چه می باری بر این دنیای ناپاکی؟
بر این دنیا که هر جایش
...
رد پا از خبیثی است
مبار ای برف!
تو روح آسمان همراه خود داری
تو پیوندی میان عشق و پروازی
تو را حیف است باریدن به ایوان سیاهیها
تو که فصل سپیدی را سرآغازی
مبار ای برف!
