دم از بــازی حکـــــم میزنــــی


دم از حکــــم دل میزنــــی


پـس به زبـــان “قمــ.ــــار” بــــرایت میگویــــم ؛


قمـــ.ــار زنـدگــــی را بـــه کســــی باختــــــم


کـه " تــک دل " را بــا “ خشت ” بریــــد !


باخـــت زیبایـــــی بــــــود ؛


یـاد گرفتــــم بـه دل ، “دل” نبنــــدم


یـاد گرفتــــم از روی “دل” حکــــم نکنـــــم ...


دل را بـایــــد بـــر زد


و جــایش سنـــگ ریخــــت


کـه بـا خشـــت تــک بـــری نکننـــد!!