دلم پر از حرف هایی ست
که هرچه بالا می آورم
در تارهای صوتی ام گیر می کنند
و سکوتم
بی آنکه بخواهم
بی پرده از گوش هایت عبورخواهد کرد
دیگر چگونه از این کوچه ی کثیف بگذرم
که جای جای خانه هایش را
این جا / کش رفته است ؟!
و آنکه دست رد به سینه ی هیچ زنی نمی زند
چه راحت
جای مرا
در نزدیکی هر زنی پر می کند
چهره ام را کاش شطرنجی کنید
و اسمم را از پای این شعر بردارید
نکند زبانم هویتم را لو بدهد
و در پایان زندگی ام بنویسند
این زن
سال ها
تو را
درتمام عاشقانه هایش عوضی گرفته بود.