امشب غزلم ، قصه ی ِ گیسوی ِ تو باشد

هر بیت از آن ، بافته در موی ِ تو باشد

رخصاره نما ، تا که در این کوی ِ حریفان

تعبیر ِ غزل ، یکسره ابروی ِ تو باشد

در میکده ی ِ چشم ِ تو ، ای مهوش ِ زیبا

عطر ِ گل ِ شب بو ، همه از بوی ِ تو باشد

درمان نشود ؛ سینه ی ِ تنگم ، مگر آنکه

گرمای ِ تنم ، گرمی ِ بازوی ِ تو باشد

مهتاب شدی بر دلم و ؛ باز شکفتی

گفتی سخن از عشق ، ز ِ جادوی ِ تو باشد

گفتم : صنما ، طعنه مزن ؛ بر دل ِ ریشم

کین دل ؛ همه شب ، دلشده در کوی ِ تو باشد