به تماشا سوگند
به تماشا سوگند
و به آغاز کلام
و به پرواز کبوتر از ذهن
واژه اي در قفس است
هر که در حافظه ي چوب ببيند باغي
صورتش در وزش بيشه ي شور
ابدي خواهد ماند
هر که با مرغ هوا دوست شود
خوابش آرام ترين خواب جهان خواهد بود
آنکه نور از سر انگشت زمان برچيند
مي گشايد گره پنجره را....
