ای صداقت محض
نیامدی و نگاهم هنوز براه است!
فقط خدا از دل کوچه گردم آگاه است !
دلم بسوی تو ای خوب ، ای صداقت محض !
هنوز خسته و بی آشیان و گمراه است !
ازآسمان نگاهم سکوت می بارد!
و سقف نازک تنهاییم چه کوتاه است !
همیشه همنفسم هستی عزیز اما !
برای تا تو رسیدن هزار شب راه است !
زداغ تو ای عشق ای همه خوبی !
دلم همواره پر از گریه شبانگاه است.!
