چه دویدن هایی که فقط پاهایم را از من گرفت؛

در حالی که گویی ایستاده بودم...

چه غصه هایی که فقط باعث سپیدی مویم شد؛

در حالی که قصه ای کودکانه بیش نبود!

دریافتم که کسی هست که اگر بخواهد می شود و اگر نه نمی شود...

به همین سادگی

کاش نه می دویدم و نه غصه میخوردم؛

فقط او را می خواندم...